Deska tarasowa i domki
Just another WordPress site

ZACHOWANIE SIĘ PARY W GRZEJNIKU

Posted in Uncategorized  by admin
July 22nd, 2018

Wyobraźmy sobie grzejnik całkowicie zimny – napełniony powietrzem. Zawór grzejnika jest początkowo zupełnie zamknięty, a przewód przed zaworem jest wypełniony parą o niewielkim nadciśnieniu. Jeśli zawór otwiera się powoli, wówczas para wchodzi do grzejnika. Zachowanie sili pary w grzejniku zależne jest przede wszystkim od tego, że ciężar właściwy powietrza nawet przy 100 st. C jest półtora raza większy od ciężaru właściwego pary, a więc para unosi się nad powietrzem. Para zatem wypełnia grzejnik od góry, a powietrze zostaje wyparte z grzejnika przez przewód dolny w celu umożliwienia tego procesu przewód wychodzący z grzejnika czyli przewód kondensacyjny, musi być połączony z atmosferą. Para, coraz bardziej napełniając grzejnik omywa coraz większą powierzchnię grzejną i w końcu powierzchnia grzejna staje się tak duża, że wystarcza ona do całkowitego skroplenia się wprowadzanej pary znaczy to, że ustala się płaszczyzna podziału między parą a powietrzem. Jeśli otwory się teraz nieco bardziej zawór regulacyjny, wtedy dopływa więcej: pary, płaszczyzna podziału A-A przesuwa A – się bardziej ku dołowi i przez to powierzchnia grzejne – a zatem i ilość oddawanego ciepła przez grzejnik – ulegają zwiększeniu. Odwrotny prze- bieg zjawisk ma miejsce przy zamykaniu zaworu regulacyjnego. Płaszczyzna podziału A-A przesuwa się ku górze, a powierzchnia grzejna i ilość oddawanego ciepła zmniejszają się. Podczas procesu cofania się pary powietrze zostaje znowu zassane przez przewód kondensacyjny, który jak wspomniano musi mieć połączenie z atmosferą. Można przeto zmieniać ilość oddawanego ciepła pojedynczego grzejnika oznacza to, że niskoprężne ogrzewanie pa1owe można regulować zaworem przy grzejniku. W dolnej części wszystkich poziomych przewodów kondensacyjnych płynie kondensat, powyżej zalega znajdujące się w spoczynku powietrze, które jedynie podczas regulacji posuwa się nieco w kierunku grzejnika lub odwrotnie. W ogrzewaniu działającym prawidłowo para nie powinna w ogóle przedostawać się do przewodów kondensatu, ponieważ w takim przypadku występowałyby rozmaite zakłócenia, a przede wszystkim charakterystyczny hałas (stukanie). Dla uniknięcia przedostawania się pary do przewodu kondensacyjnego, nie powinno do grzejnika nigdy dopływać więcej pary niż może się jej skroplić na jego powierzchni grzejnej. Można uzyskać to wówczas, gdy przed zaworem regulacyjnym panuje jedynie niewielkie nadciśnienie. Badania wykazały, że najbardziej odpowiednią wartością nadciśnienia jest 200 mm H20. Sieć rur musi być więc tak obliczona, – aby wskutek strat tarcia, ciśnienie zmniejszało się od wartości ciśnienia kotłowego na początku przewodu do 200 mm przed grzejnikiem. Nie zawsze jednak jest to możliwe do przeprowadzenia wskutek niedokładności w obliczeniach sieci rur, przeto w ogrzewaniach parowych niskoprężnych stosuje się zawory podwójnej regulacji, w konstrukcji podobne do zaworów stosowanych w ogrzewaniach wodnych. Podczas próbnego nagrzewania tak reguluje się nastawienie wstępne zaworu, aby przy pełnym otwarciu kółka ręcznego para nie przechodziła do przewodu kondensacyjnego. Trójnik umieszczony za grzejnikiem, zaopatrzony w dające się zamknąć odgałęzienie, umożliwia monterowi obserwację odpływu kondensatu. Jeśli należy się spodziewać większych wahań ciśnienia, wtedy często reguluje się nastawienie wstępne w taki sposób, by niewielka część grzejnika pozostawała jeszcze zimna. Wskutek tego przy gwałtownym wzroście ciśnienia można uniknąć zjawiska przebijania pary przez grzejnik. [patrz też: domy z drewna cena, naklejka na legitymację, utylizacja eternitu ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: domy z drewna cena naklejka na legitymację utylizacja eternitu